Stoimy przed kulminacją Pełni w Bliźniętach, ale aby zrozumieć ten proces w całości, zobaczyć, jaki etap naszej wewnętrznej podróży właśnie się dopełnia i o czym jest on dla nas zarówno na poziomie kolektywnym, ale przede wszystkim indywidualnym, potrzebujemy wrócić do Nowiu, który miał miejsce 15 czerwca 2026 roku o godzinie 04:53.
Polecam Ci wrócić do mojego artykułu o tamtym Nowiu, ponieważ to właśnie wtedy rozpoczęła się historia, której kolejne odsłony mogliśmy obserwować przez ostatnie miesiące, często nawet nie zdając sobie sprawy z tego, że pozornie niezwiązane ze sobą wydarzenia, rozmowy, spotkania, informacje czy wewnętrzne przemyślenia prowadzą nas do jednego, znacznie głębszego rozpoznania.
Jest to półroczny cykl związany z energią Bliźniąt, a więc z komunikacją, słowami, gestami, wiedzą, informacją, intelektem, naszą obecnością w lokalnej społeczności, sąsiedztwem, najbliższym otoczeniem, ale również z ciekawością świata, zmiennością, zadawaniem pytań i nieustannym poszukiwaniem informacji, które pozwalają nam poznawać rzeczywistość z wielu różnych perspektyw, zamiast zamykać ją w jednej, uznanej przez nas za ostateczną prawdzie.
Bliźnięta przypominają nam, że nie wszystko jest pewne, jednoznaczne i definitywne, że nie zawsze musimy natychmiast wiedzieć, rozumieć i posiadać odpowiedź, ponieważ czasami znacznie ważniejsza od samej odpowiedzi okazuje się gotowość do zadania kolejnego pytania, wysłuchania drugiego człowieka, przyjęcia nowej informacji czy dopuszczenia do siebie możliwości, że coś, co przez lata uważaliśmy za niepodważalne, wcale nie musi być jedynym sposobem rozumienia świata.
Podczas czerwcowego Nowiu rozpoczynaliśmy ten proces od otwarcia się na nowe perspektywy, od gotowości do ponownego wejścia w rolę ucznia, który nie zakłada, że już wszystko wie, a teraz, po kilku miesiącach doświadczeń, możemy zacząć dostrzegać, dokąd zaprowadziła nas ta ciekawość, jakie informacje zmieniły nasze postrzeganie rzeczywistości, które przekonania przestały być aktualne i przede wszystkim, co odkryliśmy o sobie poprzez wszystko to, czego doświadczyliśmy.
Bo być może przez ostatnie miesiące nie chodziło wyłącznie o zdobywanie nowej wiedzy, ale o zrozumienie, dlaczego wcześniej nie byliśmy gotowi czegoś usłyszeć, zobaczyć albo przyznać przed samymi sobą.
Ta Pełnia odbywa się w dość ścisłej, aplikującej koniunkcji Księżyca z retrogradującym Uranem w Bliźniętach, co nadaje całemu procesowi niezwykle interesujący, a jednocześnie bardzo wewnętrzny charakter.
Uran podczas czerwcowego Nowiu również znajdował się w pierwszych stopniach Bliźniąt, jednak poruszał się wtedy ruchem prostym i tworzył jeszcze ścisłe kwadratury z Węzłami Księżycowymi na osi Panna Ryby, uruchamiając tematy związane z koniecznością zmiany dotychczasowych schematów myślenia, reagowania i rozumienia rzeczywistości.
Uran jest archetypem wyzwolenia, niezależności, rewolucji, przekraczania granic i łamania zasad, które przestały służyć naszemu rozwojowi, a przechodząc przez znak Bliźniąt, chce dokonywać tej rewolucji poprzez słowa, wiedzę, komunikację, poszukiwanie informacji, zadawanie pytań i kwestionowanie tego, co dotychczas przyjmowaliśmy bez większej refleksji.
To energia iskry, nagłego impulsu, porażenia prądem, nieoczekiwanego wydarzenia czy informacji, która w jednej chwili potrafi zmienić sposób, w jaki patrzymy na daną sytuację, człowieka, relację, a czasami również na całe nasze dotychczasowe życie.
Jednak Uran znajdujący się obecnie w retrogradacji kieruje tę rewolucyjną energię przede wszystkim do naszego wnętrza, jakby chciał, abyśmy zanim zaczniemy zmieniać rzeczywistość wokół siebie, najpierw zobaczyli, co tak naprawdę potrzebuje uwolnienia w nas samych.
I tutaj niezwykle istotna staje się jego koniunkcja z Księżycem, który symbolizuje nasz świat emocjonalny, wewnętrzne potrzeby, instynktowne reakcje, pamięć emocjonalną, a także sposób, w jaki reagujemy na rzeczywistość zewnętrzną poprzez własne poczucie bezpieczeństwa, lęki, obawy, przyzwyczajenia i wszystko to, co przez lata budowało naszą strefę komfortu.
Dlatego ta Pełnia może dotykać nas znacznie głębiej, niż początkowo moglibyśmy przypuszczać, ponieważ nie chodzi tutaj wyłącznie o zmianę poglądów, zdobycie nowych informacji czy podjęcie decyzji dotyczącej komunikacji z drugim człowiekiem, ale o prawdziwe wyzwolenie emocjonalne, o wewnętrzną rewolucję, która rozpoczyna się w momencie, kiedy zaczynamy rozpoznawać własne reakcje i rozumieć, dlaczego określone słowa, sytuacje czy zachowania innych ludzi wywołują w nas tak silne emocje.
Mogą pojawiać się informacje, nieoczekiwane wiadomości, nagłe wglądy, rozmowy czy zupełnie odmienne spojrzenia na sytuacje, które dotychczas interpretowaliśmy tylko w jeden sposób. Możemy również odczuwać coraz silniejszą potrzebę wypowiedzenia słów, które od dawna nosimy w sobie, wyrażenia własnego zdania, nazwania emocji, postawienia granicy albo zakomunikowania drugiemu człowiekowi tego, czego naprawdę potrzebujemy.
Jednak nie jestem przekonana, że wszystko to musi znaleźć swoje zewnętrzne ujście już podczas samej Pełni. Wręcz przeciwnie, mam poczucie, że dla wielu z nas będzie to przede wszystkim moment niezwykle ważnego wewnętrznego rozpoznania, kiedy po raz pierwszy tak wyraźnie uświadomimy sobie, co właściwie chcemy powiedzieć, jakie emocje stoją za naszymi słowami, czego dotychczas nie potrafiliśmy wyrazić i w jaki sposób chcielibyśmy od teraz komunikować swoje potrzeby, uczucia, granice oraz własne poczucie bezpieczeństwa.
Być może odkryjemy, że przez długi czas mówiliśmy coś zupełnie innego, niż naprawdę czuliśmy, że zgadzaliśmy się na pewne sytuacje, chociaż wewnętrznie odczuwaliśmy sprzeciw, że milczeliśmy z obawy przed konfliktem, odrzuceniem czy utratą bliskości, albo przeciwnie, że używaliśmy słów jako narzędzia obrony, ataku czy kontroli, ponieważ nie potrafiliśmy w inny sposób poradzić sobie z własnym lękiem i emocjonalnym napięciem. I być może właśnie teraz zaczniemy rozumieć, że prawdziwe wyzwolenie poprzez komunikację nie zawsze polega na tym, aby natychmiast powiedzieć wszystko, co przychodzi nam do głowy, ale na odzyskaniu świadomości tego, z jakiego miejsca w sobie wypowiadamy określone słowa i czy rzeczywiście wyrażają one naszą prawdę.
Tym bardziej że władca tej Pełni, Merkury, znajduje się w znaku Skorpiona, a tutaj zostajemy zaproszeni do zupełnie innego wymiaru komunikacji, znacznie głębszego, bardziej intensywnego i często również niewygodnego, ponieważ Skorpion nie zadowala się tym, co widoczne na powierzchni, lecz chce dotrzeć do sedna, do źródła emocji, do ukrytych motywacji i wszystkiego, co przez długi czas pozostawało niewypowiedziane. Merkury w Skorpionie chce prawdy, nawet jeśli ta prawda okaże się bolesna, niewygodna czy trudna do zaakceptowania. Nie jest szczególnie zainteresowany dyplomacją, uprzejmym omijaniem tematów ani podtrzymywaniem pozorów tylko po to, aby zachować powierzchowny spokój. Chce wiedzieć, chce rozumieć, chce dotrzeć do tego, co zostało ukryte pod warstwami słów, zachowań, przemilczeń i emocjonalnych mechanizmów obronnych.
To Merkury, który potrafi być szczery do bólu, który nie boi się konfrontacji z trudnymi emocjami, ale który również może używać słów w sposób niezwykle przenikliwy, czasami raniący, ponieważ jego potrzeba dotarcia do prawdy bywa silniejsza od potrzeby zachowania harmonii. I tutaj pojawia się kolejny bardzo interesujący element tego horoskopu, ponieważ Merkury nie tworzy głównych aspektów z pozostałymi planetami. Jest w pewnym sensie pozostawiony sam sobie, zamknięty we własnej energii, bez bezpośredniego połączenia z innymi planetarnymi archetypami poprzez koniunkcję, opozycję, kwadraturę, trygon czy sekstyl. Nie oznacza to, że Merkury przestaje działać albo traci swoją zdolność wyrażania, ale jego symbolika może przejawiać się w sposób bardziej autonomiczny, skoncentrowany i trudniejszy do zintegrowania z pozostałymi doświadczeniami.
Jest coś niezwykle wymownego w tym, że podczas Pełni, która tak mocno dotyczy komunikacji, jej władca sam pozostaje bez głównych aspektowych połączeń z innymi planetami. Jakbyśmy mieli w sobie bardzo wiele myśli, informacji, emocji i wewnętrznych rozpoznań, jakbyśmy analizowali wszystko niezwykle głęboko, docierali do kolejnych warstw własnych doświadczeń, a jednocześnie nadal nie wiedzieli, w jaki sposób podzielić się tym z drugim człowiekiem. Możemy już rozumieć, co nas boli, co nas porusza, czego nie chcemy dłużej akceptować i jaka prawda zaczyna wyłaniać się z naszych doświadczeń, ale niekoniecznie będziemy jeszcze wiedzieli, jak ubrać to wszystko w słowa, aby rzeczywiście zostać zrozumianymi. Dlatego nie zdziwiłoby mnie, gdyby wiele z tego, co zostanie uświadomione podczas tej Pełni, pozostało jeszcze przez jakiś czas wewnątrz nas, domagając się dalszego przemyślenia, emocjonalnego przepracowania i znalezienia odpowiedniej formy wyrazu.
Co ciekawe, podczas czerwcowego Nowiu Merkury również znajdował się w znaku wodnym, jednak była to zupełnie inna energia, ponieważ przebywał wtedy w Raku. Merkury w Raku kierował naszą uwagę na komunikację płynącą z emocji, potrzebę bliskości, troski, opieki, budowania więzi i poczucia bezpieczeństwa, na rozmowy, poprzez które chcieliśmy zostać usłyszani, zrozumiani i przyjęci ze swoją wrażliwością. Tam mogliśmy zadawać sobie pytanie, czego potrzebujemy od drugiego człowieka, aby poczuć się bezpiecznie, jakie słowa chcielibyśmy wreszcie wypowiedzieć, aby odbudować bliskość, pojednać się z kimś, wyrazić tęsknotę, żal czy potrzebę wsparcia.
Teraz Merkury w Skorpionie prowadzi nas znacznie głębiej, ponieważ nie chodzi już wyłącznie o nazwanie emocjonalnej potrzeby, ale również o zrozumienie jej źródła, o zobaczenie bólu, który za nią stoi, mechanizmów obronnych, które przez lata wokół niej budowaliśmy, i prawdy, której być może nie chcieliśmy dopuścić do własnej świadomości.
Rak chce chronić to, co kocha, pielęgnować więź i zachować emocjonalne bezpieczeństwo, podczas gdy Skorpion jest gotowy wejść w najtrudniejsze obszary doświadczenia, nawet jeśli oznacza to konieczność skonfrontowania się z tym, co przez długi czas pozostawało ukryte. I tutaj dostrzegam bardzo ważny etap tego półrocznego procesu, ponieważ być może w czerwcu chcieliśmy przede wszystkim nauczyć się mówić o tym, co czujemy, a teraz zaczynamy rozumieć, dlaczego tak trudno było nam to robić. Być może odkrywamy, że za potrzebą bliskości ukrywał się lęk przed porzuceniem, za milczeniem obawa przed odrzuceniem, za potrzebą posiadania racji pragnienie kontroli, a za gwałtowną reakcją na czyjeś słowa dawne doświadczenie, które nigdy nie zostało przez nas naprawdę rozpoznane.
Podczas Pełni Słońce zawsze znajduje się w znaku przeciwległym do Księżyca, ponieważ astronomicznie właśnie ta opozycja pozwala nam obserwować w pełni oświetloną tarczę Księżyca, natomiast astrologicznie daje możliwość spojrzenia na dany archetyp poprzez jego przeciwieństwo. Jak pisałam już wielokrotnie, aby naprawdę poznać pełną jakość określonej energii, potrzebujemy zobaczyć również jej drugi biegun, ponieważ to właśnie poprzez konfrontację przeciwieństw możemy dostrzec zarówno potencjał danego archetypu, jak i jego ograniczenia, cienie oraz obszary wymagające integracji.
Słońce w Strzelcu staje więc naprzeciwko Księżyca w Bliźniętach, przypominając nam o różnicy pomiędzy poszukiwaniem informacji a budowaniem własnej życiowej filozofii, pomiędzy ciekawością i otwartością na wiele perspektyw a potrzebą odnalezienia jednej prawdy, która nadaje sens naszym doświadczeniom.
Bliźnięta chcą pytać, rozmawiać, obserwować, porównywać i pozostawać w ruchu, podczas gdy Strzelec chce zrozumieć szerszy obraz, nadać doświadczeniom znaczenie, odnaleźć kierunek, wizję, cel i przekonania, na których można oprzeć dalszą drogę. Strzelec reprezentuje również autorytet, wiedzę, filozofię, ambicje i dążenie do czegoś większego, ale w swoim cieniu może przejawiać się poprzez elitarność, przekonanie o własnej nieomylności, poczucie posiadania jedynej słusznej prawdy czy potrzebę narzucania innym własnego sposobu rozumienia rzeczywistości.
Podczas czerwcowego Nowiu Słońce i Księżyc w Bliźniętach znajdowały się w opozycji do Lilith w Strzelcu, która konfrontowała nas właśnie z cieniem tego archetypu, z naszymi przekonaniami, ideologiami, autorytetami, systemami wiary i wszystkim tym, co przez lata uznawaliśmy za prawdę, nie zawsze zadając sobie pytanie, czy rzeczywiście wynika ona z naszego osobistego doświadczenia. Lilith mogła pokazywać nam miejsca, w których przestaliśmy być ciekawi świata, ponieważ uwierzyliśmy, że już wszystko wiemy, w których rozwój, wiedza czy duchowość stały się sposobem na budowanie poczucia wyższości albo ucieczką przed własnymi emocjami, a także te obszary życia, w których realizowaliśmy cele i ambicje, które dawno przestały być naprawdę nasze. Teraz, kiedy Słońce znajduje się w Strzelcu, a Księżyc w Bliźniętach, możemy spojrzeć na tę historię z drugiej strony i zobaczyć, co wydarzyło się z naszymi przekonaniami przez ostatnie miesiące.
Czy nadal jesteśmy tak samo pewni tego, co kiedyś uważaliśmy za niepodważalne? Czy potrafimy dopuścić do siebie możliwość, że drugi człowiek widzi coś, czego my jeszcze nie dostrzegamy? Czy nasza życiowa filozofia rzeczywiście wynika z osobistego poznania, czy może nadal opiera się na przekonaniach, które kiedyś przejęliśmy od rodziny, nauczycieli, autorytetów albo środowiska, w którym dorastaliśmy?
A może właśnie przez ostatnie pół roku wydarzyło się coś, co sprawiło, że nie potrafimy już patrzeć na świat w taki sam sposób jak wcześniej, ponieważ poznaliśmy nowe fakty, usłyszeliśmy inną historię, doświadczyliśmy czegoś osobiście albo wreszcie pozwoliliśmy sobie zakwestionować własną dotychczasową prawdę. I być może właśnie na tym polega jedna z najważniejszych lekcji tej Pełni, abyśmy nie musieli wybierać pomiędzy ciekawością Bliźniąt a mądrością Strzelca, ale nauczyli się integrować obie te energie, pozostając otwartymi na nowe informacje, a jednocześnie budując własne rozumienie życia na podstawie rzeczywistego doświadczenia, nie zaś potrzeby udowadniania komukolwiek, że mamy rację.
Bardzo interesujące jest również to, że Pluton w Wodniku tworzy harmonijne połączenia z osią tej Pełni, poprzez trygon do Księżyca w Bliźniętach i sekstyl do Słońca w Strzelcu, a dodatkowo Słońce wraz z Plutonem i Neptunem w Baranie budują układ, który możemy odczytywać jako bisekstyl.
Pluton wnosi do tego procesu archetyp śmierci i odrodzenia, głębokiej transformacji, konfrontacji z tym, co ukryte. Jednak Pluton znajdujący się w Wodniku nie ogranicza tej transformacji wyłącznie do naszego osobistego świata emocjonalnego, ponieważ kieruje uwagę również na społeczeństwo, przyszłość, grupy społeczne, przyjaźnie, wspólnoty, technologie, innowacje oraz sposób, w jaki jako ludzie organizujemy życie i wymieniamy się informacjami.
W połączeniu z Pełnią w Bliźniętach niezwykle mocno wybrzmiewa tutaj temat technologii i komunikacji, rozwoju nowych narzędzi przekazywania wiedzy, dostępu do informacji, ale również wpływu tych wszystkich zmian na nasze myślenie, przekonania, relacje i sposób postrzegania rzeczywistości.
Żyjemy przecież w świecie, w którym informacja dociera do nas niemal natychmiast, w którym możemy w jednej chwili poznać perspektywę człowieka żyjącego na drugim końcu świata, zdobywać wiedzę, porównywać opinie i uczestniczyć w dyskusjach, do których jeszcze niedawno nie mielibyśmy dostępu. Jednocześnie ta sama technologia może zamykać nas w określonych środowiskach informacyjnych, wzmacniać nasze dotychczasowe przekonania, podsycać konflikty światopoglądowe i sprawiać, że zamiast rzeczywiście poznawać świat, coraz częściej szukamy jedynie potwierdzenia tego, w co już wierzymy. I tutaj ponownie wracamy do osi Bliźnięta - Strzelec, do pytania o różnicę pomiędzy informacją a wiedzą, pomiędzy wiedzą a mądrością, pomiędzy posiadaniem dostępu do ogromnej ilości treści a rzeczywistą umiejętnością ich rozumienia, analizowania i wyciągania własnych wniosków.
Pluton w Wodniku może więc pokazywać, że transformacja naszych przekonań nie odbywa się w oderwaniu od świata, ale jest częścią znacznie większego procesu przemian społecznych i technologicznych, które zmieniają sposób, w jaki komunikujemy się ze sobą, uczymy, tworzymy wspólnoty i definiujemy własne miejsce w rzeczywistości. Na poziomie indywidualnym może to również dotyczyć naszych relacji z grupami społecznymi, przyjaciółmi czy środowiskami, do których należymy, ponieważ wraz ze zmianą sposobu myślenia i rozumienia świata możemy zacząć dostrzegać, że niektóre więzi opierały się przede wszystkim na wspólnych przekonaniach, które niekoniecznie pozostają już naszymi przekonaniami.
Neptun w Baranie wnosi do tego układu kolejną, niezwykle ważną warstwę. Dla mnie osobiście ten tranzyt jest bardzo mocno związany z procesem rozbierania się z iluzji, kłamstw, zamglenia i wszystkiego tego, co przez lata mogło przesłaniać nam rzeczywisty obraz siebie oraz świata, ale jednocześnie z koniecznością odnalezienia w sobie odwagi, determinacji i gotowości do samodzielnego działania. Neptun kojarzy nam się z duchowością, wyobraźnią, ideałami, transcendencją, ale również z iluzją, projekcją, idealizowaniem rzeczywistości i trudnością w dostrzeganiu wyraźnych granic, natomiast Baran wnosi potrzebę inicjatywy, niezależności, odwagi oraz rozpoczęcia własnej drogi.
I właśnie dlatego widzę w tym tranzycie bardzo ważny temat prawdziwego duchowego powołania, które nie polega już na nieustannym poszukiwaniu kogoś, kto wskaże nam właściwy kierunek, poda gotową odpowiedź czy powie, jak powinniśmy żyć, ale na stopniowym odzyskiwaniu zdolności do samodzielnego rozpoznawania własnej prawdy i podejmowania działań zgodnych z tym, co rzeczywiście czujemy. Nie chodzi o odrzucenie nauczycieli, wiedzy, doświadczenia innych ludzi czy duchowych tradycji, ale o wyjście z miejsca, w którym oddajemy komuś odpowiedzialność za własne poznanie, ponieważ boimy się zaufać sobie.
To również bardzo interesujące dopełnienie tematów, które rozpoczęły się podczas czerwcowego Nowiu, kiedy Lilith w Strzelcu konfrontowała nas z autorytetami, systemami wiary i przekonaniami, które być może przestaliśmy kwestionować. Teraz możemy zacząć dostrzegać, że prawdziwa duchowość nie musi oznaczać posiadania odpowiedzi na wszystkie pytania, nie wymaga budowania wokół siebie wizerunku osoby, która już wszystko zrozumiała, i nie polega na nieustannym poszukiwaniu kolejnej wiedzy, która miałaby wreszcie zapewnić nam poczucie pewności.
Czasami bowiem najważniejsza rewolucja nie jest widoczna dla nikogo poza nami. Czasami dokonuje się wtedy, kiedy po raz pierwszy nie reagujemy na czyjeś słowa w taki sam sposób jak wcześniej, kiedy zamiast automatycznie się bronić, zaczynamy rozumieć własny lęk, kiedy przestajemy potrzebować przekonywania innych do swojej prawdy albo kiedy pozwalamy sobie przyznać, że zmieniliśmy zdanie. Być może przez ostatnie sześć miesięcy nauczyliśmy się słuchać nie tylko innych ludzi, ale również siebie, własnych emocji, potrzeb, reakcji i tego wszystkiego, co nasze ciało oraz wewnętrzny świat próbowały nam zakomunikować, zanim jeszcze potrafiliśmy ubrać to w słowa.
Być może niektóre rozmowy, które rozpoczęły się w czerwcu, nadal pozostają niedokończone, ale dzisiaj rozumiemy już znacznie więcej, wiemy, co naprawdę chcielibyśmy powiedzieć, i zaczynamy dostrzegać, że nie chodzi wyłącznie o to, aby ktoś nas usłyszał, ale również o to, abyśmy sami przestali zagłuszać własną prawdę. I być może właśnie dlatego Merkury w Skorpionie, pozostający bez głównych aspektów z innymi planetami, tak mocno zwraca moją uwagę, ponieważ przypomina mi, że pomiędzy wewnętrznym poznaniem a zewnętrznym wyrażeniem istnieje jeszcze przestrzeń, której nie zawsze musimy natychmiast wypełniać słowami.
Ponieważ czasami zanim wypowiemy najważniejsze słowa do drugiego człowieka, potrzebujemy najpierw wypowiedzieć je w sobie i naprawdę usłyszeć, co próbujemy sobie przez nie powiedzieć.
Z wdzięcznością,
Ewelina
Możesz zamówić roz ład kart przygotowane specjalnie na tą Pełnię. Jest to indywidualna analiza pokazująca, w jaki sposób energia obecnej lunacji pracuje w Tobie, jaki proces właśnie osiąga punkt kulminacyjny, co domaga się domknięcia, uwolnienia lub świadomej integracji oraz na co szczególnie warto skierować swoją uwagę. Koszt rozkładu wynosi 55 zł.
Wszystkie prawa zastrzeżone © 2024